Jongens, jongens….leuke kleding?

Het is een uitdaging leuke jongenskleding te vinden. Voordat P. er was, had ik geen idee. Toen hij op komst was, ging ik op zoek naar kleertjes. Elke keer kwam ik met lege handen en een beetje treurig thuis. De winkels hingen vol met blauw, donkerblauw en bruin, of nog erger, veel kleding had grote teksten of ‘stoere’ woorden. Daarnaast kreeg ik ook veel kleding tweedehands en de kledingstukken die ik uiteindelijk gekocht heb, zijn op een hand te tellen. Uit die tweedehands kleren maakte ik ook een strenge selectie, zo haalden ruitjes, kraagjes en spijkerbroeken het bijvoorbeeld niet. Ik viel vooral voor zachte stoffen, zoals joggingbroekjes en simpele shirtjes in felle kleuren zoals van de Hema.

Nu P. wat groter wordt, begint hij steeds vaker zijn eigen mening uit te oefenen op wat hij aantrekt. Of moet ik zeggen, op wat hij niet aantrekt, aangezien de uitspraak ‘deze niet’ regelmatig door de kamer vliegt. Tijd dus voor leuke stofjes die hem ook aanspreken. Het is nog niet zo dat ik hem meeneem naar de stoffenwinkel om zelf wat uit te zoeken, maar ik heb hem laatst wel laten kiezen uit twee stoffen. En het werkte. Niet dat ik daarna van de tweede stof niet ook een kledingstuk gemaakt heb…maar toch.

De keuze voor een kledingstuk zit natuurlijk niet alleen in de stof, maar zeker ook in het patroon. Voor jongens is het meestal een simpel raglanshirt en een broek. Niet heel spannend. Daarom hou ik mijn ogen goed open voor patronen die net wat anders zijn. Ik was er dan ook snel bij toen Sofilantjes een nieuw patroon lanceerde: de Semper Sweater. Een trui/shirt die gemaakt moet worden van tricot (mooi, want er zijn zoveel leuke prints te vinden) in meerdere variaties. Hij kan met capuchon of met col gemaakt worden (of gewoon met een boord natuurlijk), maar het leuke element zit hem in de zijkanten. Deze kunnen in een andere kleur uitgevoerd worden en met zakken. Kijk, dat zie je nooit in de winkel.

Ik liet P. de stof kiezen (auto’s…natuurlijk) en ging aan de slag. Ik koos voor de variant met capuchon. Doordat ik het patroon nog niet kende, en ook mijn (nieuwe) lockmachine niet, werd het wat meer gestoei dan ik had gehoopt. Het resultaat is redelijk, maar ik ben niet helemaal tevreden. P. wel overigens, dus ach. Eigenlijk ben ik ook helemaal niet van de capuchons op kleding. Het grootste deel van de tijd hangt zo’n capuchon er maar een beetje bij en onder een jas zit het niet lekker. Maar het patroon zelf, dat vond ik wel leuk. Die zijkanten geven opeens zoveel opties om er iets vrolijks van te maken. Het was dus duidelijk dat er nog eentje moest komen.image

Bij de volgende semper sweater schrapte ik de capuchon en maakte ik de col. P. draagt het liefst z’n sjaal (zo’n colletje)  de hele dag, dus ideaal als deze geïntegreerd is in een shirt. Dit keer koos ik het stofje (van Lillestoff) dat hij niet gekozen had, wat overigens niet betekent dat hij het niet leuk vind. Want wat is er nou niet leuk te vinden aan brandweermannen met grote snorren? Deze semper sweater zat al een stuk sneller in elkaar. Ik maakte niet de fouten van de eerste trui en ik ben erg blij met het resultaat. image

Een dingetje ging natuurlijk wel mis…de afbeelding op de col kan ook niet op z’n kop zitten. Ik heb er heel hard over nagedacht, maar toch ging het mis. Alhoewel, in de praktijk is het helemaal niet storend. Die col zakt toch in elkaar en als volwassene kijk je er vaak bovenop waardoor de figuren wel rechtop zitten. Maar goed, bij de volgende zal ik er nog eens goed over nadenken. P. is er in ieder geval blij mee en ik ook. imageJammer dat zo’n jongetje niet nog meer sweaters nodig heeft, want ik zou er nog best een paar willen maken. Maar goed, dat komt wel weer als hij uit deze gegroeid is. Nu eerst maar eens wat broeken en T-shirts voor de zomer.