Laat de zomer(jas) maar komen…

Aan het begin van het jaar besloot ik nog wat langer bij Fladder & Beer te blijven naaien, dus was ik weer op zoek naar een wat moeilijker project. Zo haal je immers het meeste uit naailes, nietwaar. Het leek me handig om alvast aan de zomerjas voor P te beginnen, omdat hij uit de oude gegroeid lijkt te zijn. In de lente-Ottobre (2017 – 1) stond toevallig een leuk model, dus dat was handig. Het bleek wel een wat lastiger project dan verwacht, of eigenlijk bestond de jas gewoon uit ontzettend veel onderdelen.

IMG_7433Een detail dat ik helemaal niet gezien had, was de manier waarop de capuchon aan de kraag zit. Zo’n tussenstrook heb ik nooit eerder gezien, maar het kan ook zijn dat ik er eigenlijk nooit eerder echt op gelet had. Het was even spannend om de drukknopen toe te voegen, maar het is gelukt!

Ook de zakken aan de voorkant vormden een uitdaging. Die hadden strakker gekund denk ik, maar daarvoor zou ik het waarschijnlijk nog tien keer moeten doen. Ach ja…hij groeit er toch zo weer uit…toch?IMG_7429

Het was trouwens lastig om een rits in de juiste kleur te vinden. Maar toen ik een tweekleurige rits in de uitverkoopbak van Jan de Grote Kleinvakman vond, bleek deze eigenlijk juist net wat meer pit aan de jas te geven.

Omdat ik na z’n dino-jas deze toch een beetje saai vond, heb ik nog wat plaatjes toegevoegd. Wel heb ik eerst heel goed getest of ik flexfolie op taslan (dat is de stof waar de jas van gemaakt is) kon strijken, omdat ik bang was dat de taslan zou smelten. Maar gelukkig bleek dat niet zo te zijn. IMG_7430Taslan bleek trouwens makkelijk te verwerken. Het is stof die waterafstotend en winddicht is, maar wel heel dun. De binnenkant heb ik gevoerd met ‘mesh’, voor de echte buitensport-‘look’. Alleen de mouwen heb ik gevoerd met normale voering, anders glijdt de jas natuurlijk niet lekker aan.

Nu alleen nog voor elkaar zien te krijgen dat P hem aantrekt, want hij vertelde me zojuist dat hij niet van lichtblauw houdt…tja. Gelukkig is het nog geen zomer.

 

Een nieuwe hobby

Soms komt er wel eens een nieuwe hobby op je pad. Zo kocht ik afgelopen jaar een broekje voor P. bij de kinderkledingwinkel op de Hogewoerd in Leiden, Fladder en Beer. Een paar maanden later sprak ik een vriendin die in die winkel naailes bleek te hebben. Ik wist niet eens dat ze er naailes gaven, maar het idee sprak me wel aan. Ik begreep echter dat de wachtlijst aan de lange kant was, omdat je in een klein groepje lest. Uiteindelijk besloot ik me (in mei) op de wachtlijst te laten zetten en kocht ik nog een vestje. Ik zou wel zien of ik het nog zou zien zitten als het zo ver was.

In de zomer kreeg ik al een mailtje. De vriendin die daar les had, ging emigreren naar Noorwegen en ik mocht haar plekje overnemen. Gewoon toevallig, omdat ik de volgende op de wachtlijst was. Ondanks dat het jammer is dat we nu nooit samen les zullen hebben, heb ik het plekje met beide handen aangenomen.

De eerste les was in september. Ondanks dat ik vroeger wel eens rechte stukjes genaaid heb, heb ik het eigenlijk nooit goed geleerd. En omdat ik niet persé heel geduldig ben, maakte ik me enigszins zorgen. Ik moest een patroon en patroonpapier meenemen. De naaimachine zou pas les twee nodig zijn. Ik kocht dus een Knippie en twijfelde heel lang wat mijn eerste project zou moeten worden. Het moest niet te moeilijk zijn, want het is slimmer om meters te maken ipv tien lessen te prutsen aan een ding en gedemotiveerd te raken. Maar het moest ook niet te makkelijk zijn, want je moet er wel wat van kunnen leren. Anders kan je net zo goed thuis oefenen.

Uiteindelijk besloot ik dat het een vestje moest worden. In de Knippie zag ik er een met capuchon, maar dat leek me niets. Het moest een vestje zonder capuchon worden. Wat ik niet wist, is dat er de Knippie meerdere modellen baseert op hetzelfde patroon. Hierdoor bleek er ook een patroon zonder capuchon te zijn, wat ik niet herkend had doordat het in hele andere stof was uitgevoerd. Ideaal. Ik leerde hoe ik een patroon moest knippen en we bespraken naar wat voor soort stof ik op zoek moest.

Als je nog nooit genaaid hebt, heb je ook geen idee waar je stof moet kopen. Gelukkig heb ik ervaren collega’s, dus kon ik vragen welke stoffenkraam op de Albert Cuyp een aanrader was. Vrij snel vond ik daar een fijne jogging/sweat stof en aan de overkant bij de wel bekende fourniturenwinkel Jan de Grote Kleinvakman mooie boordstof. En zo kreeg het vestje langzaam vorm. In overleg met de ‘juf’ voegde ik manchetten aan het vest toe. Ook de binnenkant van de kraag voerde ik uit in boordstof voor het kleuraccent. Na zes lessen was het vest klaar. Thuis flockte ik nog een Koekiemonster op de rug en toen was het helemaal af.

Mag ik met trots mijn eerste project presenteren:

IMG_0387IMG_0388

Natuurlijk zijn er wat puntjes hier en daar die een volgende keer verbetering behoeven, maar op dit moment ben ik erg tevreden (met mezelf).