Waar we nu terecht gekomen zijn..Jasper

Tja, het moest een keer gebeuren. Gisteren troffen we aan het eind van onze reisdag een minder appartement. Het zit in een kelder (wisten we op zich op zich) maar het blijkt ook geen keuken the hebben. En later we hier nu een hele week blijven. Er is duidelijk een taalverschil: er stond ‘kitchenette, no stove’ en ik zie dan van die Spaanse appartementsblokjes voor me met 1 of 2 elektrische pitten. Niet dus. Wel een magnetron overigens, maar daar zijn we niet in geoefend. We kregen vervolgens toch een soort elektrische pan van de eigenaresse en M maakte couscous (uit het koffiezetapparaat) met worstjes en groente. En het smaakte heerlijk. Maar vanavond zijn we maar uit eten gegaan.

Gisteren onderbraken we de rit met een tochtje op Blue River. Enorm toeristisch maar ze beloven je een beer in een uur. En zowaar, we zagen een beer. Van super dicht bij. Helaas goot het en was het op de boot vooral nat, maar het was geweldig.

Vandaag regelden we eerst kaarten voor de skytram (voor morgen, en ja, we vonden 1,5 uur wachttijd om vandaag te gaan te lang) en reden we daarna door naar Maligne canyon. Daar maakten we een mooie rondwandeling door de kloof. Vanmiddag zaten we 2 uur te bevriezen in de speeltuin terwijl de kleuter vriendjes maakte met Spider-Man. En vanavond eindigden we bij de Jasper Brewery, waar we, enigszins afgeleid door American football, lekker aten.

Advertenties

Lekker rustig aan bij Dutch Lake

De afgelopen twee dagen waren rustig. Gisteren hadden we geen plannen, dus deden we boodschappen, bezochten we de speeltuin met watertuin (briljant, dit zouden ze in NL ook moeten doen) en na de lunch huurden we weer een kano. Eerst probeerden we een kajak maar dat werkte niet met z’n drieĆ«n. We gingen op zoek naar schildpadden.

Alles zat dicht van de rook. Hierdoor was de zon rood en stikte het van de vliegjes die vooral van oranje en groen bleken te houden. ‘S Avonds worst en spareribs van de bbq en door de vliegjes zaten we voor het eerst binnen.

Vandaag werden we wakker met regen. Het was voorspeld en ze snakken er hier om. En het was prima. De mannen maakten gepocheerde eieren als ontbijt, we reden naar de laatste waterval die we hier nog niet gezien hadden (Spahat Falls) en lazen en speelden wat. Morgen reizen we weer verder, dus vanavond aten we in het restaurant. Prima dagje. En de duik die ik net nam, was dit keer wel echt verkoelend. Het lijkt erop dat de regen al zeker wat invloed heeft gehad.

Dutch Lake, helder en rokerig

We blijven hier een aantal dagen en vooraf was ik bang dat we ons misschien niet zouden vermaken zonder bergen. Niets is minder waar. Nu helpt het natuurlijk enorm dat het (veel te ) mooi weer is en de plek van onze blokhut op de camping briljant is.

We hadden geen ontbijt meer, maar het restaurant ‘The painted turtle’ van de camping dat hier 10 meter vandaan zit, gaat al om 8.00u open, dus dat is geen probleem.

We wilden een dag rustig aan doen, dus namen we, na de boodschappen lekker weer een duik.

s’ Middags huurden we een kano (het is vast officieel een kajak, bedenk ik me nu). We peddelden het hele meer rond en het grote eiland dat er in bleek te liggen.

Vandaag hebben we Wells Grey park verkend. Het staat bekend om de watervallen en terecht. Helaas zijn uit voorzorgsmaatregel alle wandelpaden gesloten en mag je alleen van de parkeerplaats naar de bezienswaardigheid lopen. Niet helemaal waar we voor kwamen, maar gelukkig is niet het hele park dicht. Het heeft maar 1 toegangsweg, dus dat had ook nog gekund.

Het was erg heet vandaag en de rook, van bosbranden (veel) verder bleef enorm in het dal hangen. Van helder uitzicht gingen we naar ‘mistig’ vandaag.

We zijn eerst naar het eind van het park gereden, naar Clearwater Lake, waar je evt. een kano kan huren. Wij aten er echter taart. šŸ˜‰

Daarna zijn we het dal langzaam afgezakt en bij grote bezienswaardigheden gestopt. Clearwater Lake ligt op zo’n 1,5/2 uur rijden, dus het langste stuk hadden we gehad. Onze eerstvolgende stop was Sitcta Falls, waarvoor we een kleine 20 minuten door het bos moesten lopen. Een aardig opwarmertje.

Daarna was het al weer tijd voor lunch en besloten we door te rijden naar een plek waar zalmen (precies rond deze tijd van het jaar) proberen tegen een veel te sterke waterval op te springen. Het kostte wat geduld, maar dat werd beloond. We zagen er allemaal meerdere springen. (Geen foto’s uiteraard)

De klapper was echter wat ons betreft was Helmcken Falls. Wat een indrukwekkende waterval. We hebben er in IJsland een hoop gezien, maar deze maakte wel indruk.

Hierna volgde Dawsons Falls nog, de Niagara van Wells Grey genoemd nog, maar daar waren we alledrie toch minder van onder de indruk. Inmiddels snakten we naar een duik in Dutch Lake.

En nu plannen maken voor morgen (niet veel want het wordt weer 33 graden) en wat drinken op de veranda. Het is echt heerlijk hier.

Het echte (wandel)werk in Whistler

Nu hebben we alles gelopen wat er op de berg te lopen is. Tenminste, zonder tent en met kind. Gisteren, vrijdag, liepen we de High Note Trail op Whistler Mountain.

Eerst met de lift in Whistler dorp naar boven, waar bleek dat de volgende lift pas om 11.00u. open zou gaan (alhoewel meestal iets eerder). Vrij idioot mijn inziens, want zo heb je minder tijd voor de lange routes. Maar goed, het was niet anders dus dronken we een koffie. Met uitzicht op het hekje dat open moest gaan.

Boven gekomen, met de lift die eindelijk draaide, maakten we uiteraard DE foto met de Inukshuk.Ā  Wat een schitterend uitzicht.

De High Note trail is een panorama wandeling met eerst een flink stuk dalen, dan weer wat stijgen, dalen en aan het eind stijgen. Maar steeds op/rondom de boomgrens en het uitzicht is onovertroffen.

De kleuter liep zo’n twee van de vijf uur zelf en had er lol in. Vooral het laatste half uur, rennend omhoog en wij er achteraan.

En we sloten uiteraard af met een biertje en een ijsje op een terras (in de schaduw dit keer, want de dag was weer zonovergoten).

De foto’s zitten wat door de war, maar volgens mij is het wel duidelijk dat het een geslaagde dag was.

Vandaag deden we wat rustiger aan. Er was een trailrun op de berg, dus we bleven in het dal. Eerst koffie met een blueberry donut. Toen via het bos op en neer naar Lost Lake (de kleuter trailrunde heen), waar we zwommen en frisbeeden. En ’s middags zwommen we in het zwembad van ons appartementengebouw. Ook helemaal prima dus. En de laatste foto is het uitzicht vanaf ons balkon…

Meer wandelen in Whistler

Gisteren was een voorproefje, vandaag het echte werk. We gingen weer de Blackcomb Mountain op om te wandelen. Met een van de eerste liften gingen we naar boven, omdat we wat langer wilden lopen. Het idee was om te kijken hoe ver we kwamen.

De kleuter wilde niet zelf lopen, dus hij ging bij Martijn op de rug (ik probeer mijn knieƫn een beetje te sparen en 18kg is best veel berg op).

De wandelroutes hier zijn opgedeeld in stukjes, dus je kan elke keer kiezen om door te lopen, terug te gaan of een rondje te doen. Uiteindelijk hebben we alles gelopen wat hier zo’n beetje te doen is (op deze berg), het ging gewoon super makkelijk. Eerst kwamen we bij een meertje, toen pakten we een de wandeling die een graadje op ging en het uitzicht werd steeds beter.

We lunchten op het hoogste punt, waar het natuurlijk wat fris was.

Maar eigenlijk is het gewoon schitterend weer. Het heeft hier sinds juni niet meer serieus geregend. Het brandgevaar is hier dus wel serieus en je mag bijv. op de hele berg niet roken. Het is heel begrijpelijk als je ziet en voelt hoe droog en stoffig alles is. Aan bomen en planten is dit ook goed te zien.

Op het verste punt van de wandeling heb je schitterend zicht over twee gletsjers. En niet lang daarna besloot de kleuter dat hij (toch) zelf wilde lopen. En hij ging als een trein, uiteindelijk liep hij een uur zelf. In totaal hebben we 4,5 uur gelopen (en een kwartier pauze genomen).

We sloten de dag af met een ritje inde Peak2Peak, een gondel naar beneden, een ijsje en een biertje op het terras van de brouwerij van Whistler. En M kookte weer heerlijk. Het was een fijne dag!

26227088_unknown.jpg

Wandelen in de bergen in Whistler

Bergen!

Woensdag gingen we voor het eerst de bergen in. De kleuter heeft nieuwe bergschoenen en kon niet wachten om ze te proberen.

Whistler is een enorm ski-oord, waar ook nog eens in de zomer heel veel mensen op af komen. Met maar twee uur tijden van Vancouver is dat ook niet zo gek. Met busladingen tegelijk worden ze hier losgelaten en gaan ze de berg op. Het dorp is trouwens nog best gezellig opgezet met een groot voetgangersgebied en sfeervolle bebouwing. Whistler maakt reclame met wel 50 km wandelpad. Dat is voor ons, met de Alpen ‘om de hoek’ natuurlijk een lachertje, maar ze zijn er trots op. De meeste mensen komen hier in de zomer of om de berg af te mountainbiken of voor de bijzondere lift, de Peak 2 Peak Gondola. Met een overspanning van ruim 3 km en 436 meter boven het dal is dit echt de meest bizarre lift die we ooit zagen en eigenlijk waren we blij dat we niet besloten hadden te wachten op het gondeltje met de glazen vloer. We hebben allemaal geen hoogtevrees, maar M en ik vonden dit allebei wel het uiterste van wat we leuk vinden.

Maar eerst gingen we met een stoeltjeslift naar boven. We zijn gestart op Blackcomb Mountain, waar we een rondje van 1,4 km (Alpine loop genaamd) liepen. De kleuter liep het grootste deel zelf en oogstte veel commentaar. Ik snap het wel. Echt een kleine bergbeklimmer. Het uitzicht is geweldig. Overal bergen, sneeuw, helderblauwe meren en heel veel bos.

Nog iets wat hier groter is trouwens, de marmotten!

Na een koffie gingen we naar de Peak2peak. De lift is niet echt op de foto te krijgen, maar hij is hoog, heel hoog!

Aan de andere kant stonden allerlei bergvoertuigen. M wil een sneeuwscooter en de kleuter een pistebully denk ik.

Van Vancouver Island naar Whistler

Alles is hier groot. Echt bizar, alles. De bergen, de bomen, maar ook de koffie, de ijsjes, de prijzen van de wijn, de winkels, de auto’s (niet de onze overigens, wij parkeren op de plaatsen voor small cars), de watervallen, de borden met eten. Het was even schrikken toen ik vandaag een normale espresso kreeg ipv de ‘normale’ sloot koffie (wel erg lekker trouwens).

Gisteren was een reisdag, we gingen terug naar het vaste land. Eerst reden we van Ucluelet naar de veerboot in Nanaimo en na de boot reden we door naar Whistler. Onderweg stopten we nog even bij een waterval (met 335m ook weer iets in de categorie groot) – de Shannon Falls genaamd. Deze ligt praktisch langs de weg, dus een fikse touristenval maar wel mooi om te zien.

Eenmaal aankomen in Whistler troffen we een groot appartement. Het is echt zo’n klassiek ski appartement, maar wel van alle gemakken voorzien. Prima en vlakbij de lift. En hoera, een wasmachine (en droger en afwasmachine)….na kamperen zonder water (nou ja, het was schaars) is dit toch wel heel fijn. Terwijl ik dit schrijf, draai ik een was. En dekleuter mag even tv kijken.