Die nieuwe hobby hè…

Die nieuwe hobby begint een behoorlijk onderdeel van mijn leven uit te maken. Zo schafte ik laatst van mijn kerstgratificatie een naaimachine aan (met boventransportvoet, hoera!) en bepleitte ik in de kerstvakantie vrije tijd om te naaien. M. werd met P. naar de speeltuin gestuurd en ik had mijn handen vrij om kleren te maken. Veel kleren. Wel voor P. trouwens, aan mezelf heb ik me nog niet gewaagd.

Het vinden van leuke patronen voor jongenskleding is nog niet makkelijk, het zit hem echt in de details en in de stoffen die je gebruikt. Maar met goed rondkijken op pinterest kom je een heel eind. Zo stuitte ik een tijdje geleden op Etsy op Tinman Patterns, een webshop met patronen gemaakt door een Nieuw-Zeelandse. Het voordeel is dat je ‘tegenwoordig’ alles in pdf ontvangt en zelf kan printen. Dat is overigens ook meteen het nadeel, want het betekent ook knippen en plakken. Ik kocht het patroon voor een broek, met de naam Primo Pants. Net iets anders dan je in de winkel kan kopen en het leek me wel een lekker broekje om in te spelen.

Ik kwam er achter dat naast het zoeken van patronen, het zoeken van stof ook erg leuk is. Vooral als je zo dicht bij de Albert Cuyp zit, met ook nog eens die geweldige fourniturenzaak waar ik laatst over schreef. Ik ging op zoek naar prettige stof voor een broek. Dat bleek nog niet makkelijk. Linnen werd afgekeurd, want niet geschikt voor de winter. Spijkerstof wil ik eigenlijk nog niet, dat kan meneer zijn hele leven nog dragen. Saai grijs of zwart…tja. Tot mijn oog viel op de bak met coupons. Het was een enorme chaos, maar middenin lag een stuk knalblauwe ribstof, die ook nog redelijk elastisch was. Perfect om het patroon mee uit te proberen. De stof bleek echt perfect voor het model en ik ben erg blij met het resultaat.

IMG_5909

Omdat het model vraagt om ‘piping’ (de woorden van een vriendin) maakte ik meteen plannen voor een tweede broekje. Dit keer vond ik geweldig mooie stof bij Meet & Make in Leiden, die ik combineerde met een rood paspelbandje. Het was wat gepruts, maar hij was precies voor de feestdagen (Sint) klaar en daarna heb ik hem niet te vaak aangetrokken, zodat hij ook met de kerst nog netjes zou zijn. Inmiddels kan ik zeggen dat de stof gewoon echt goed is, want spelen en op je knieën door de kamer racen, lijkt er prima mee te gaan. Nog geen spoortje slijtage.

IMG_6503

En vlak voor de kerstvakantie, waarin ik grootste naaiplannen had, vond ik nog een gifgroen ribstofje op de markt. Ik moest meteen weer aan het patroon denken. Ik kreeg echter ook een mailtje van de maakster van het patroon, dat ze het aangepast had. En omdat ik het vlak voor de aanpassingen gekocht had, kreeg ik van haar het nieuwe patroon kostenloos toegestuurd. Met de groene rib maakt ik dus de nieuwe variant.

Eerlijk gezegd vind ik de oude ietsje leuker. Het nieuwe patroon ziet er aan de voorkant normaler uit. Verder is het patroon redelijk hetzelfde gebleven en vind ik het een aanrader. En nee…er was geen strijkijzer.

IMG_7321

En wat ik verder nog naaide, zie je hier. Twee shirtjes en twee broekjes. P. kan er weer tegenaan.

 

 

Advertenties

Een nieuwe hobby

Soms komt er wel eens een nieuwe hobby op je pad. Zo kocht ik afgelopen jaar een broekje voor P. bij de kinderkledingwinkel op de Hogewoerd in Leiden, Fladder en Beer. Een paar maanden later sprak ik een vriendin die in die winkel naailes bleek te hebben. Ik wist niet eens dat ze er naailes gaven, maar het idee sprak me wel aan. Ik begreep echter dat de wachtlijst aan de lange kant was, omdat je in een klein groepje lest. Uiteindelijk besloot ik me (in mei) op de wachtlijst te laten zetten en kocht ik nog een vestje. Ik zou wel zien of ik het nog zou zien zitten als het zo ver was.

In de zomer kreeg ik al een mailtje. De vriendin die daar les had, ging emigreren naar Noorwegen en ik mocht haar plekje overnemen. Gewoon toevallig, omdat ik de volgende op de wachtlijst was. Ondanks dat het jammer is dat we nu nooit samen les zullen hebben, heb ik het plekje met beide handen aangenomen.

De eerste les was in september. Ondanks dat ik vroeger wel eens rechte stukjes genaaid heb, heb ik het eigenlijk nooit goed geleerd. En omdat ik niet persé heel geduldig ben, maakte ik me enigszins zorgen. Ik moest een patroon en patroonpapier meenemen. De naaimachine zou pas les twee nodig zijn. Ik kocht dus een Knippie en twijfelde heel lang wat mijn eerste project zou moeten worden. Het moest niet te moeilijk zijn, want het is slimmer om meters te maken ipv tien lessen te prutsen aan een ding en gedemotiveerd te raken. Maar het moest ook niet te makkelijk zijn, want je moet er wel wat van kunnen leren. Anders kan je net zo goed thuis oefenen.

Uiteindelijk besloot ik dat het een vestje moest worden. In de Knippie zag ik er een met capuchon, maar dat leek me niets. Het moest een vestje zonder capuchon worden. Wat ik niet wist, is dat er de Knippie meerdere modellen baseert op hetzelfde patroon. Hierdoor bleek er ook een patroon zonder capuchon te zijn, wat ik niet herkend had doordat het in hele andere stof was uitgevoerd. Ideaal. Ik leerde hoe ik een patroon moest knippen en we bespraken naar wat voor soort stof ik op zoek moest.

Als je nog nooit genaaid hebt, heb je ook geen idee waar je stof moet kopen. Gelukkig heb ik ervaren collega’s, dus kon ik vragen welke stoffenkraam op de Albert Cuyp een aanrader was. Vrij snel vond ik daar een fijne jogging/sweat stof en aan de overkant bij de wel bekende fourniturenwinkel Jan de Grote Kleinvakman mooie boordstof. En zo kreeg het vestje langzaam vorm. In overleg met de ‘juf’ voegde ik manchetten aan het vest toe. Ook de binnenkant van de kraag voerde ik uit in boordstof voor het kleuraccent. Na zes lessen was het vest klaar. Thuis flockte ik nog een Koekiemonster op de rug en toen was het helemaal af.

Mag ik met trots mijn eerste project presenteren:

IMG_0387IMG_0388

Natuurlijk zijn er wat puntjes hier en daar die een volgende keer verbetering behoeven, maar op dit moment ben ik erg tevreden (met mezelf).