Berlijn, wat fijn!

Vorig weekend zijn we een weekendje naar Berlijn geweest. Mijn werk was weer een goede aanleiding om samen een paar dagen weg te gaan. Het was lang geleden en waar kan je dan beter heengaan dan naar Berlijn. Wat een fijne stad. Terugkijkend op het weekend hebben we precies gedaan wat je tijdens stedentrips doet, musea bezoeken en lekker eten. En toen M. weer naar huis was (en ik achterbleef ivm werk) heb ik zelfs nog gewinkeld (Sinterklaas is ook tevreden met mijn inkopen). Omdat ik met enthousiaste verhalen terug kwam in Nederland en veel mensen wel nieuwsgierig waren naar leuke adresjes, leek het me een goed idee weer eens een blog te schrijven. Zo kan ik zelf ook later terugvinden wat de fijne plekken waren.

We begonnen op vrijdagmiddag (nadat we onze bagage naar ons appartement hadden gebracht) in het Joods museum, dat dagelijks open is tot 20.00u. Ik wilde hier graag heen om de tentoonstelling van Peter Greenaway en zijn vrouw te zien (tevens de reden dat ik voor mijn werk naar Berlijn ging). Het waren de laatste dagen van de tentoonstelling en het onderwerp is behoorlijk aangrijpend en helaas nog steeds actueel: het offer van Isaac door Abraham. Met filmbeeld (van performance/dans), bijzonder ingerichte zalen en een aantal kunstwerken werd het bijbelverhaal verteld, maar vooral ook zo neergezet dat het je aan het denken zet. 

  

  Niet echt een vrolijke tentoonstelling en toen we daarna hoorden van de aanslagen in Parijs werd het nog actueler en eigenlijk nog akeliger. Heel indrukwekkend en ik ken weinig tentoonstellingen in deze categorie. Ik ben blij dat ik er heen geweest ben.

Als ik naar een stad ga die ik niet (goed) ken, zoek ik altijd naar goed apps met toeristische informatie. Ik gebruik graag de app ‘Cool cities’, helaas werkt in de Berlijn variant de locatie’aanwijzer’ niet, waardoor ik uiteindelijk overstapte naar Triposo, een app waarbij de content offline beschikbaar is. Ideaal, want als je over straat loopt heb je immers geen wifi. Door de combinatie van beide apps wisten we wat leuke tentjes uit te zoeken. Voor vrijdagavond zochten we iets in Kreuzberg, op loopafstand van het museum. In de directe omgeving van het museum is echt helemaal niets, maar na een aangename avondwandeling en een drankje in een vaag maar leuk kroegje onderweg, aten we wat bij een Oostenrijks restaurant Jolesch. Er was nog net een plekje voor ons, dus dat kwam mooi uit. En het was modern Oostenrijks, dus geen kaiserschmarren voor ons. Het eten was erg goed, al werd beweerd dat de vis van M. forel was terijwl het overduidelijk zalm was en hij ook pech had met een typisch toetje. Mijn toetje was erg lekker.  

 Toen we er heen liepen, kwamen we nog langs een stoffenwinkel (die uiteraard al dicht was), maar om het voor een volgende keer te onthouden is dit de link. Ik heb sowieso nog twee leuke stoffenwinkels gezien, eentje als tip van mijn collega J: Frau Tulpe Het is echt zo’n heerlijke freubelwinkel, maar wel overzichtelijk, met alleen maar mooie stoffen. Uiteindelijk kwam ik maar met 1 stofje naar buiten, maar dat kan er ook mee te maken hebben dat M. erbij was en dat winkelt toch anders. Op maandag kwam ik nog langs deze winkel: Frau Schneider, terwijl ik er niet naar zocht. Hier slaagde ik wel heel uitgebreid, waarbij ik misschien nog het meest blij ben met de leuke knopen. Een nieuwe hobby hè. 

  De zaterdag was de enige hele dag in Berlijn (samen dan) en we hadden van te voren bedacht dat we naar het Duits historisch museum wilden. We besloten er heen te lopen en onderweg te ontbijten. Dit resulteerde hier in:  

 Niet verkeerd dus. Duitsland is sowieso meer gericht op ontbijt en brunch dan Nederland maar de tentjes die zich (bijna) volledig richten op alleen ontbijt verbazen me toch elke keer weer. Dit tentje heette Chipps en zelfs de naam van mijn ontbijt was perfect. 

 

Het museum bleek groot, met enorm veel tekst. Je moet er echt wat zaken uitpikken. Ik ging meer voor de objecten, M meer voor de doorlopende geschiedenis. Het kan allebei en het is sowieso veel. We kregen het ook nog voor elkaar de eerste wereldoorlog te missen dus daar zijn we aan het eind nog naar op zoek gegaan. Echt een museum waar je de tijd voor moet nemen. 

Advertenties