Een nieuwe hobby

Soms komt er wel eens een nieuwe hobby op je pad. Zo kocht ik afgelopen jaar een broekje voor P. bij de kinderkledingwinkel op de Hogewoerd in Leiden, Fladder en Beer. Een paar maanden later sprak ik een vriendin die in die winkel naailes bleek te hebben. Ik wist niet eens dat ze er naailes gaven, maar het idee sprak me wel aan. Ik begreep echter dat de wachtlijst aan de lange kant was, omdat je in een klein groepje lest. Uiteindelijk besloot ik me (in mei) op de wachtlijst te laten zetten en kocht ik nog een vestje. Ik zou wel zien of ik het nog zou zien zitten als het zo ver was.

In de zomer kreeg ik al een mailtje. De vriendin die daar les had, ging emigreren naar Noorwegen en ik mocht haar plekje overnemen. Gewoon toevallig, omdat ik de volgende op de wachtlijst was. Ondanks dat het jammer is dat we nu nooit samen les zullen hebben, heb ik het plekje met beide handen aangenomen.

De eerste les was in september. Ondanks dat ik vroeger wel eens rechte stukjes genaaid heb, heb ik het eigenlijk nooit goed geleerd. En omdat ik niet persé heel geduldig ben, maakte ik me enigszins zorgen. Ik moest een patroon en patroonpapier meenemen. De naaimachine zou pas les twee nodig zijn. Ik kocht dus een Knippie en twijfelde heel lang wat mijn eerste project zou moeten worden. Het moest niet te moeilijk zijn, want het is slimmer om meters te maken ipv tien lessen te prutsen aan een ding en gedemotiveerd te raken. Maar het moest ook niet te makkelijk zijn, want je moet er wel wat van kunnen leren. Anders kan je net zo goed thuis oefenen.

Uiteindelijk besloot ik dat het een vestje moest worden. In de Knippie zag ik er een met capuchon, maar dat leek me niets. Het moest een vestje zonder capuchon worden. Wat ik niet wist, is dat er de Knippie meerdere modellen baseert op hetzelfde patroon. Hierdoor bleek er ook een patroon zonder capuchon te zijn, wat ik niet herkend had doordat het in hele andere stof was uitgevoerd. Ideaal. Ik leerde hoe ik een patroon moest knippen en we bespraken naar wat voor soort stof ik op zoek moest.

Als je nog nooit genaaid hebt, heb je ook geen idee waar je stof moet kopen. Gelukkig heb ik ervaren collega’s, dus kon ik vragen welke stoffenkraam op de Albert Cuyp een aanrader was. Vrij snel vond ik daar een fijne jogging/sweat stof en aan de overkant bij de wel bekende fourniturenwinkel Jan de Grote Kleinvakman mooie boordstof. En zo kreeg het vestje langzaam vorm. In overleg met de ‘juf’ voegde ik manchetten aan het vest toe. Ook de binnenkant van de kraag voerde ik uit in boordstof voor het kleuraccent. Na zes lessen was het vest klaar. Thuis flockte ik nog een Koekiemonster op de rug en toen was het helemaal af.

Mag ik met trots mijn eerste project presenteren:

IMG_0387IMG_0388

Natuurlijk zijn er wat puntjes hier en daar die een volgende keer verbetering behoeven, maar op dit moment ben ik erg tevreden (met mezelf).

Waar ben ik? O ja, Londen.

Soms kom ik voor mijn werk in een stad en heb ik echt even tijd nodig om me te realiseren waar ik ben. Waar ben ik nu? Londen. Met een vrije ochtend in het vooruitzicht, gebruik ik mijn vrije avond met bedenken wat ik wil gaan doen. Ik was eerder in Londen, maar welk museum heb ik nou al gezien en welk museum niet? Waar heb ik al gelopen, wil ik naar dat Indiase restaurant morgen dat me aangeraden werd door een collega of toch naar een musical nu ik vlak bij West End zit. Soms weet ik het gewoon niet. Dit soort werkreisjes komen vaak zo spontaan op dat ik al blij ben dat ik weet wat ik waar ga doen. De rest komt meestal vanzelf. Een wandelingetje vanuit het hotel vanavond gaf me weer wat gevoel van locatie. Hier ben ik:

IMG_0695 En nu er nog achter zien te komen of ik ooit in de National Gallery ben geweest of dat ik toch naar het British Museum wil.