Laatste dag in Jasper

Eerst dachten we aan een wandeling bij de Miette Hot springs, maar na grondig lezen van de beschrijving besloten we dat we de kleuter vast geen plezier zouden doen met de hele dag alleen maar steil stijgen en dalen. Dus ging de wandeling vanuit huis naar Pyramid Lake. Het weer was veel grijzer dan verwacht, in eerste instantie, en het was koud. We liepen door het bos, dus veel foto’s maakten we niet.

Na twee uur, waarvan ik de kleuter ca. een uur gedragen heb, kwamen we bij Pyramid Lake. We hoopten op koffie, en die kregen we ook, maar wel ‘to go’ want het was 10.55u en het restaurant ging om 11.00u dicht…en het was koud buiten. Ik was niet heel blij. Maar goed, warme koffie helpt. We besloten door te lopen naar het eiland in het meer en dat was charmant.

Daarna bekeken we de route nog eens en we hadden nog wel fut om het rondje te verlengen. Dus niet twee uur terug, maar drie. Op een onverwacht uitkijkpunt gekomen, trok het open en werd het schitterend weer. De rest van de wandeling gaf eerst mooi uitzicht over Jasper en alle omliggende bergen. En daarna door niet te dicht begroeid bos. De kleuter liep weer veel en uiteindelijk zijn we 7 uur op pad geweest. We liepen 15 km waarvan hij er zeker 10 zelf gelopen moet hebben. We frisbeeden nog even en we topten dag af met een heerlijk (uit) etentje. Nu inpakken en naar bed. Morgen reizen we weer verder.

Advertenties

Afwisselende dagen in Jasper

Dinsdag was er flink veel regen voorspeld dus bleven we lekker in bed liggen. In onze kelder dringt geen licht door, dus het duurde even voor we doorhadden dat het eigenlijk prima weer was. We besloten naar wat meertjes te rijden voor een wandeling, maar daar aangekomen, begon het toch te regenen en zijn we doorgereden naar de Athabasca Falls. Verrassend leuk, met een klein wandelingetje (en veel toeristen).

Woensdag wisten we beter en ondanks de regenvoorspelling zijn we gewoon maar op pad gegaan. We haalden eerst een permit voor de Edith Cavell weg voor donderdag (in de rij bij de vvv) en reden vervolgens naar Maligne Lake waar we de ‘Bald Hills loop’ liepen. Eerst een saaie brandgang en daarna een leuker wandelpad door het bos. Halverwege begon het te regenen maar door de hoogte was het sneeuw. En die bleef liggen. Winterwonderland. De kleuter riep steeds ‘kijk een kerstboom’. Het uitzicht op,de top bestond uit wolk maar net er voor en er na hadden we zeker uitzicht op het meer en de bergen er omheen. De kleuter liep het grootste deel van de wandeling zelf, behalve het (ijskoude) stukje over de top. Het was wel zo koud dat we ons realiseerden geen handschoenen meegebracht te hebben. Die hebben we dus nog aan het eind van de dag gekocht. O ja, we reden eerst nog even verkeerd en troffen op de parkeerplaats waar we keerden een familie Elk (soort noord Amerikaans edelhert maar dan groter).

>

En vandaag, donderdag hadden we de permit om naar de Edith Cavell gletsjer te rijden. Ze geven permits uit ivm de beperkte hoeveelheid parkeerplaatsen op dit moment (2017). We hebben de langste route die er is, naar een mooi uitzichtpunt tegenover de gletsjer, gelopen. Wederom schitterend. Deze gletsjer is overigens (ook) in rap tempo aan het verdwijnen. De route was mooi, soms best steil, maar prima te doen. De kleuter had ons echter vanaf 4.45u wakker gehouden dus die sliep er doorheen. (Hij heeft wel iets zelf gelopen hoor). Thuisgekomen hadden we het vooral koud, maar uiteindelijk warmde de risotto van M ons op.

ó

Op hoogte boven Jasper

Op maandag hadden we de eerste sky tram naar Whistler Mountain hier in Jasper. Die gaat (in deze tijd van het jaar) om 10.04u., niet al te vroeg dus. Het beloofde een mooie dag te worden en in de lift werd dan ook benadrukt dat het sinds tijden weer mooi was. De afgelopen weken zaten ze hier regelmatig in de rook.

Boven kan je twee dingen doen, van het uitzicht genieten en in het restaurant gaan zitten of naar de top van de berg lopen. Er gaat een breed pad naar toe dat relatief rustig omhoog gaat. De kleuter had goede zin en liep helemaal naar boven, klauterend over elke steen die hij tegen kwam. We liepen in zo’n drie kwartier naar boven. Het uitzicht is hier ook echt fenomenaal.

Op de top heb je schitterend uitzicht, tot en met Mount Robson, de hoogste berg hier die net de 4000 meter niet aantikt.

 

We kwamen steeds twee Amerikaanse dames tegen die foto’s van ons maakten (en wij van hen) dus daar hebben we deze beelden aan te danken.

Berg af naar de lift liep de kleuter ook zelf en rond lunchtijd zaten we in de auto, alwaar we de broodjes aten die we thuis gesmeerd hadden.

Voor de middag hadden we ook nog een wandeling bedacht. De Old Fort Loop. Prima rondje. We gingen geleidelijk (linksom dus) door het bos heen en redelijk steil over trappen enzo de berg weer af. Veel van het bos is echter dood. Een kever eet de dennen op en iets tast ook de berken aan. Best treurig en al dat dode hout is natuurlijk ook veel vatbaarder voor bosbranden…Op de ‘top’ hadden we mooi uitzicht over Jasper en de er tegenover gelegen bergen. We troffen ook Rode Stoelen. Deze zijn neergezet in het kader van 150 jaar Canada, hetgeen dit jaar is. Ze schijnen op de beste uitzichtpunten te staan. Nou, deze klopte wel. De kleuter liep overigens, ondanks dat het op de foto’s anders lijkt, weer bijna de hele route zelf. En het was toch een rondje van een kleine twee uur.

Waar we nu terecht gekomen zijn..Jasper

Tja, het moest een keer gebeuren. Gisteren troffen we aan het eind van onze reisdag een minder appartement. Het zit in een kelder (wisten we op zich op zich) maar het blijkt ook geen keuken the hebben. En later we hier nu een hele week blijven. Er is duidelijk een taalverschil: er stond ‘kitchenette, no stove’ en ik zie dan van die Spaanse appartementsblokjes voor me met 1 of 2 elektrische pitten. Niet dus. Wel een magnetron overigens, maar daar zijn we niet in geoefend. We kregen vervolgens toch een soort elektrische pan van de eigenaresse en M maakte couscous (uit het koffiezetapparaat) met worstjes en groente. En het smaakte heerlijk. Maar vanavond zijn we maar uit eten gegaan.

Gisteren onderbraken we de rit met een tochtje op Blue River. Enorm toeristisch maar ze beloven je een beer in een uur. En zowaar, we zagen een beer. Van super dicht bij. Helaas goot het en was het op de boot vooral nat, maar het was geweldig.

Vandaag regelden we eerst kaarten voor de skytram (voor morgen, en ja, we vonden 1,5 uur wachttijd om vandaag te gaan te lang) en reden we daarna door naar Maligne canyon. Daar maakten we een mooie rondwandeling door de kloof. Vanmiddag zaten we 2 uur te bevriezen in de speeltuin terwijl de kleuter vriendjes maakte met Spider-Man. En vanavond eindigden we bij de Jasper Brewery, waar we, enigszins afgeleid door American football, lekker aten.

Lekker rustig aan bij Dutch Lake

De afgelopen twee dagen waren rustig. Gisteren hadden we geen plannen, dus deden we boodschappen, bezochten we de speeltuin met watertuin (briljant, dit zouden ze in NL ook moeten doen) en na de lunch huurden we weer een kano. Eerst probeerden we een kajak maar dat werkte niet met z’n drieën. We gingen op zoek naar schildpadden.

Alles zat dicht van de rook. Hierdoor was de zon rood en stikte het van de vliegjes die vooral van oranje en groen bleken te houden. ‘S Avonds worst en spareribs van de bbq en door de vliegjes zaten we voor het eerst binnen.

Vandaag werden we wakker met regen. Het was voorspeld en ze snakken er hier om. En het was prima. De mannen maakten gepocheerde eieren als ontbijt, we reden naar de laatste waterval die we hier nog niet gezien hadden (Spahat Falls) en lazen en speelden wat. Morgen reizen we weer verder, dus vanavond aten we in het restaurant. Prima dagje. En de duik die ik net nam, was dit keer wel echt verkoelend. Het lijkt erop dat de regen al zeker wat invloed heeft gehad.

Dutch Lake, helder en rokerig

We blijven hier een aantal dagen en vooraf was ik bang dat we ons misschien niet zouden vermaken zonder bergen. Niets is minder waar. Nu helpt het natuurlijk enorm dat het (veel te ) mooi weer is en de plek van onze blokhut op de camping briljant is.

We hadden geen ontbijt meer, maar het restaurant ‘The painted turtle’ van de camping dat hier 10 meter vandaan zit, gaat al om 8.00u open, dus dat is geen probleem.

We wilden een dag rustig aan doen, dus namen we, na de boodschappen lekker weer een duik.

s’ Middags huurden we een kano (het is vast officieel een kajak, bedenk ik me nu). We peddelden het hele meer rond en het grote eiland dat er in bleek te liggen.

Vandaag hebben we Wells Grey park verkend. Het staat bekend om de watervallen en terecht. Helaas zijn uit voorzorgsmaatregel alle wandelpaden gesloten en mag je alleen van de parkeerplaats naar de bezienswaardigheid lopen. Niet helemaal waar we voor kwamen, maar gelukkig is niet het hele park dicht. Het heeft maar 1 toegangsweg, dus dat had ook nog gekund.

Het was erg heet vandaag en de rook, van bosbranden (veel) verder bleef enorm in het dal hangen. Van helder uitzicht gingen we naar ‘mistig’ vandaag.

We zijn eerst naar het eind van het park gereden, naar Clearwater Lake, waar je evt. een kano kan huren. Wij aten er echter taart. 😉

Daarna zijn we het dal langzaam afgezakt en bij grote bezienswaardigheden gestopt. Clearwater Lake ligt op zo’n 1,5/2 uur rijden, dus het langste stuk hadden we gehad. Onze eerstvolgende stop was Sitcta Falls, waarvoor we een kleine 20 minuten door het bos moesten lopen. Een aardig opwarmertje.

Daarna was het al weer tijd voor lunch en besloten we door te rijden naar een plek waar zalmen (precies rond deze tijd van het jaar) proberen tegen een veel te sterke waterval op te springen. Het kostte wat geduld, maar dat werd beloond. We zagen er allemaal meerdere springen. (Geen foto’s uiteraard)

De klapper was echter wat ons betreft was Helmcken Falls. Wat een indrukwekkende waterval. We hebben er in IJsland een hoop gezien, maar deze maakte wel indruk.

Hierna volgde Dawsons Falls nog, de Niagara van Wells Grey genoemd nog, maar daar waren we alledrie toch minder van onder de indruk. Inmiddels snakten we naar een duik in Dutch Lake.

En nu plannen maken voor morgen (niet veel want het wordt weer 33 graden) en wat drinken op de veranda. Het is echt heerlijk hier.

Van Whistler naar Clearwater

Vandaag was weer een reisdag. Er zijn twee routes vanuit Whistler naar Clearwater, eentje via Kamloops en eentje noordelijker. De laatste zat er echter niet in vandaag want de weg is daar deels afgesloten wegens een fikse bosbrand. Ook op onze route van vandaag was er veel van te zien. Eerst was het uitzicht ronduit ‘heiig’ en later zagen we ook stukken bos/land die vorig jaar of misschien het jaar ervoor afgebrand waren. Behoorlijk indrukwekkend. Zoals dit jaar hebben ze het hier nog niet eerder gezien. Het is al twee maanden droog. Alleen waar gesproeid wordt, is het nog groen.

Na zo’n 5,5 uur (en een voorspoedige rit) kwamen we aan in Clearwater, waar we de komende dagen verblijven bij de Dutch Lake resort. Wat een verrassing toen ook nog bleek dat onze blokhut aan het meer ligt. Geweldig! En als het goed is, kijken ze morgen even naar het wespennest in de nok…

De kleuter wilde graag zwemmen en dat was heerlijk, na die lange rit. Het koste wat overredingskracht om hem ook daadwerkelijk in het water te krijgen, maar uiteindelijk lukte het. En het was heerlijk. Het is hier overigens best diep, dus vlindertjes zijn een must.

Het is trouwens bijna volle maan…en laten we daar nu geweldig uitzicht op hebben. 😉