Wat geleerd over het verlangen naar Mekka

Vorige week zijn we naar Het Museum voor Volkenkunde geweest, waar de tentoonstelling Verlangen naar Mekka te zien is. Het was interessant omdat ik eigenlijk helemaal niets van dit onderwerp af weet. De tentoonstelling gaat niet alleen in op de reden waarom mensen naar Mekka op bedevaart gaan, maar laat ook zien hoe dat door de eeuwen heen ging. Langs diverse bedevaartsroutes trok men er heen, in tegenstelling tot de rechtstreekse vlucht die nu vanuit Amsterdam gaat. Er zijn visa te zien, souvenirs, maar ook beelden van hoe de bedevaart in zijn werk gaat.

In de eerste zaal draaien filmpjes waarin moslims in Nederland gevraagd zijn te vertellen wanneer zij besloten hun reis naar Mekka te ondernemen. Heel interessant, want het past vaak echt in hun leven op dat moment. Wat jammer is, is dat door de vele filmpjes niet alles goed te verstaan is, maar hier en daar hangt een koptelefoon waarmee dat probleem is opgelost. In de tweede zaal wordt de hadj weergegeven in cijfers. Ik had er nooit bij stilgestaan wat een enorme stroom mensen er elk jaar op gang komt. Zo’n pelgrimstocht is commercieel erg interessant, zo blijkt. Er komt zoveel bij kijken.

20140117-190538.jpg
Later in de tentoonstelling hangt een foto van Mekka waarop ontzettend veel hijskranen te zien zijn. Het is ongelofelijk hoe daar enorm veel nieuwe gebouwen uit de grond gestampt worden. Maar ja, met het vliegverkeer is de bereikbaarheid voor velen toegenomen. Al zijn er veel mooie, bijzondere en interessante objecten te zien, twee dingen sprongen er voor mij echt uit. Een modern kunstwerk van Ahmet Mater waarin hij op zeer gestileerde manier de ka’ba toont en de film die onder andere heel mooi laat zien hoe mensen op het centrale plein om de heilige ka’ba heen lopen.

20140117-185952.jpg<br /
Nog te zien tot 9 maart in Museum Volkenkunde in Leiden.

Advertenties

Open Monumentendag in de Meelfabriek

Gisteren hebben we een uitstapje gemaakt. Niet ver, niet lang, maar het voelde wel als een echt uitje. Het was Open Monumentendag (of weekend) en M had gezien dat de Meelfabriek open was. Hij was daar nog nooit geweest (ik wel, heel cool zelfs op het dak). Ik had gezien dat kunstenaars hun werk zouden tonen in de Meelfabriek, dus ik was ook geïnteresseerd. Dus toen het moment daar was gisteren, tussen het wegbrengen van het oud papier en het kopen van blauwe muisjes in de supermarkt (wat gaan die dingen snel op zeg), brachten we een bezoekje aan de Meelfabriek. En het voelde als een echt uitje. Voor de mensen die het niet weten, de Meelfabriek is echt vijf minuten lopen vanaf ons huis.

In het eerste gebouwtje op het terrein werden de mensen geteld (dat heb ik ook nog wel eens gedaan als vrijwilliger bij de Open Monumentendagen) en stonden mensen twee bijzondere Leidse initiatieven te promoten, het Stadslab en het Singelpark. We hebben even staan praten met een dame van het Stadslab, een project dat wij niet kenden maar erg charmant is. In het kort brengt Stadslab Leidenaren bij elkaar die een (creatief) idee hebben en het willen uitvoeren. Het idee is dat mensen niet maar steeds klagen over wat er allemaal niet kan of is in de stad, maar gewoon zelf iets gaan doen. Er hingen dan ook allemaal ‘vacatures’ waarin vrijwilligers gezocht worden voor dit soort projecten, uiteenlopend van ‘beheerder kweektuin’, ‘enthousiaste schipper voor op een sloep’ (Ben…iets voor jou?) tot ‘webdesigner’. Ik denk dat er voor iedereen wel wat bij zit. Op dit moment gaat mijn tijd even in andere dingen zitten, maar ik zal het zeker onthouden en nog eens op de website kijken.

Omdat ik de folder van met de namen van de kunstenaars die in de Meelfabriek niet exposeerden niet bij de hand heb, kan ik alleen plaatjes laten zien. Twee kunstenaars sprongen er voor mij echt uit, beginnende met degene die met een ‘lijn van verf’ de hele wandelroute door de Meelfabriek uitgezet had. Op deze lijn kwam je veel teksten tegen, over de Meelfabriek, over de werknemers, over het plezier waarmee men daar werkte, over de hele geschiedenis. Mooi geschreven, mooie teksten en heel interessant.

IMG_8754

IMG_8752

IMG_8751

Een andere kunstenaar had lichtkunstwerken gemaakt. Dit werkte echt heel goed in dit industriële gebouw. De ruimtes waren verduisterd, maar het lijnenspel kwam goed tot zijn recht.

IMG_8762

Buiten de kunst was het gewoon erg leuk de Meelfabriek weer een keer van binnen te zien. Het is toch erg jammer dat de renovatie al zo lang stil ligt. Wij hebben in ieder geval genoten van de uitzichten over de stad,

IMG_8757

de enorme ruimte, de mooie industriële details

P1150244

en de vele trappen.

P1150248

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Heel geschikt voor een uitstapje naast eigen huis dus. Voor wie wil, volgens mij (maar pin me er niet op vast) is de Meelfabriek op 28 en 29 september 2013 tijdens de Kunstroute Leiden weer open!

Gaat het nu om de kunst of om het museumgebouw?

Onlangs heb ik eindelijk weer eens een vinkje op mijn museum wensenlijstje kunnen zetten, na ons bezoek aan het Guggenheim in Bilbao. Al heel lang wilde ik daar een keer heen, maar aangezien het niet echt op een logische plek ligt, bleef het lang een wens. Toen bleek dat we er deze vakantie misschien best makkelijk in de buurt zouden kunnen komen, was de beslissing snel genomen. We gingen een paar dagen naar Bilbao.

Het is de laatste tijd niet heel makkelijk meer om een museum te bezoeken zonder extreem kritisch te zijn. Na een paar maanden zelf ‘opgesloten’ te hebben gezeten in een museum, kijk je toch naar hele andere zaken dan alleen de kunst. Maar misschien is dat juist bij het Guggenheim in Bilbao wel goed, want als het ergens ook zeer sterk om het museumgebouw zelf draait, dan is het daar wel. Het gebouw is eigenlijk neergezet om een boost te geven aan Bilbao, iets wat goed gewerkt heeft, want sinds 1997 trekt de stad veel  toeristen. Het gebouw is dan ook geweldig. Ik heb nog nooit zoiets gezien, tenminste, in de moderne architectuur, want qua museumgebouwen blijft toch ook het Rijksmuseum wel een van de meest sprekenden. Het gebouw zwiert en zwaait, trekt de aandacht, glanst je van verre tegemoet en heeft een extreem hoge ‘wow-factor’. Alleen al hierdoor was het bezoek zeer geslaagd. En als je dan nog 1 of 2 kunstwerken treft met dezelfde kracht, dan is het eigenlijk perfect. Over de tentoonstelling zal je me niet horen, soms moet je geluk hebben en dit keer had ik pech, het onderwerp sprak niet aan en de inhoud was niet denderend. Maar welke 1 of 2 kunstwerken dan wel?

P1090482

Als eerste het werk van Richard Serra, of moet ik eigenlijk zeggen, de 8 werken van Richard Serra die speciaal gemaakt zijn voor dit museum. Zeer monumentaal werk, groot en indrukwekkend. Ook als het museumgebouw niet zo bijzonder zou zijn geweest, was dit werk genoeg reden geweest om voor naar Bilbao af te reizen. Op plaatjes is al wel te zien dat het bijzonder is, maar eigenlijk moet je het ervaren. En dan het liefst zonder al die andere toeristen. Na ooit een mooie ervaring gehad te hebben tijdens het lopen door een werk van Serra (je wordt er door opgezogen, ingesloten en weer uitgeworpen) was ik nu van de grootte onder de indruk, maar miste ik de serene kwaliteiten van het werk. Die kwamen door de vele mensen niet tot hun recht. Maar toch, dit is wel kunst met een grote K en een must-see.

P1090471

P1090470

Een ander erg leuk werk stond buiten, een sculptuur door Anish Kapoor. Ook een kunstenaar wiens werk mij meestal zeer aanspreekt. Het is een enorm beeld, maar toch ook licht. Het bestaat uit aparte bollen waarvan de plek zeer nauwkeurig bepaald is. Maar dat heb je eigenlijk niet eens door, het klopt gewoon. En het levert leuke plaatjes op.

P1090485 P1090466

Het bezoek was dus zeer geslaagd, maar ik ga alleen maar terug als ik weet dat er echt een knaller van een tentoonstelling staat. Als die er niet is, dan is 1 keer zien genoeg. In Bilbao gaat het dus om het gebouw, alhoewel er gelukkig ook wel heel bijzondere kunst te zien is.

Rijksstudio van het Rijksmuseum

Als je de actualiteiten in de museumwereld een beetje volgt, kan je er eigenlijk niet omheen. Het Rijksmuseum heeft een nieuwe website. En ik kan het natuurlijk niet laten daar een beetje reclame voor te maken. In feite kan je alle informatie die eerst op de site stond gewoon weer terugvinden, maar nieuw is ‘Rijksstudio‘. Een plek waar je objecten uit de collectie kan verzamelen. Je kan een thema kiezen en hierop de hele collectie doorzoeken. De resultaten die je krijgt kan je bewaren in je eigen studio, maar je kan de afbeeldingen ook downloaden. En met die afbeelding kan je dan weer alles doen wat je wil. Zo maakte ik een collectie die ‘bloem van de dag‘ heet, zodat ik daar af en toe uit kan putten als het komende winter echt heel moeilijk wordt om nog inspiratie in de natuur te vinden. Laatst heb ik het al een keer gedaan. En als je eenmaal begint, kan je niet meer stoppen. Wat leuke voorbeelden:

Ik ben zelf weg van dit shirt:

En natuurlijk die tatoeage waar ik zo blij over schreef. Het leuke is dat ik vervolgens weer van mensen die ik er op attendeer leuke links doorgestuurd krijg, bijvoorbeeld deze over hoe je een afbeelding met behulp van papier op canvas kan overzetten. Zelf weet ik nog niet wat ik er mee wil doen, maar dat komt vast nog wel. En ondanks dat ik ze normaal nooit verstuur, overweeg ik nu kerstkaarten te maken…;-)

En als toegift moeten jullie dit filmpje echt bekijken. Geweldig wat mensen doen met de Rijksmuseum collectie!

Nog maar even: Isaac Israëls in het Stadsarchief Amsterdam

De tentoonstelling is nog maar even te zien (tot 9 september 2012) en toch ga ik hem aanraden, de Isaac Israëls tentoonstelling in het Stadsarchief in Amsterdam. Door diverse mensen was de tentoonstelling me al aangeraden en vorige week was het eindelijk zo ver. Ik fietste toevallig langs het Stadsarchief, ik had tijd en besloot naar binnen te gaan. Eigenlijk is het maar een kleine tentoonstellingszaal, maar er is genoeg te zien. De tentoonstelling gaat over de tekeningen, aquarellen en schilderijen die Isaac Israëls in/over Amsterdam maakte. Eigenlijk beslaat wat er te zien is maar een klein gebiedje van de grachtengordel in Amsterdam. Dat klinkt heel beperkt, maar het is ontzettend boeiend. Ook heb ik me weer laten verbazen door de geweldige tekenvaardigheden van Israëls. Hij is natuurlijk erg bekend en daardoor heb ik nog wel eens de neiging om te denken dat ik het wel ken. Maar dit kende ik eigenlijk niet, al die tekeningen en schetsen, geweldig! Daarnaast is er voor de tentoonstelling onderzoek gedaan naar de plekken die Israëls afbeeldde, om te achterhalen waar hij getekend had. Hij tekende regelmatig dezelfde plekken, waardoor soms van een tekening door andere tekeningen te achterhalen is waar deze gemaakt moet zijn.

Met bewondering heb ik staan kijken naar een houtskooltekening van een gracht, waarlangs hoge bomen stonden. De stijl van tekenen maakte dat ik me de winteravond helemaal kon voorstellen, het gure weer, de wind op de gracht, de sfeer. Als het kan, zou ik er tijd voor maken om de tentoonstelling nog te bezoeken! Wil je nog een iets beter idee krijgen voor je gaat, de uitleg op de website is ook goed, met zelfs een wandelroute gebaseerd op de plekken die Israëls afgebeeld heeft: www.stadsarchief.amsterdam.nl