1 Week in Zuid-Afrika

Bij deze titel zal eenieder zich vermoedelijk afvragen ‘waarom???’  Ik eigenlijk ook maar ik was vorige week 1 week in Zuid-Afrika. Een pittige onderneming waarbij ik zoveel ervaringen opgedaan heb, dat ze nooit in 1 blog passen. Toch ga ik proberen iets op te schrijven. De reden dat ik naar Zuid-Afrika vloog, was werk. Als in het nieuwe jaar de tentoonstelling Goede Hoop opent, kan ie zien waarvoor ik het gedaan heb. Over werk wil ik hier echter niet schrijven, ik wil met deze blog herinneren wat ik allemaal gedaan heb.

Op maandag vlogen een collega en ik naar Kaapstad. De vlucht duurt ruim 11 uur en gaat overdag. We spraken over werk en keken wat films. Deze vlucht viel me erg mee, en dat terwijl ik eigenlijk nooit zit te wachten op vluchten langer dan 3 uur. We arriveerden in Kaapstad tegen middernacht en na even gepind te hebben, wat doet de ZAR in vredesnaam, stapten we in onze transfer naar het hotel. Ons hotel zat in de populairste uitgaansstraat van Kaapstad: Longstreet. Ondanks dat het maandagavond was, was er aan de overkant van het hotel een feestje in volle gang. Na een douche vond ik de oordopjes in mijn toilettas en viel ik toch redelijk snel in slaap.

Om de hoek van het hotel zat een leuk tentje om te ontbijten: Eurohaus. Yoghurt met vers fruit, na zo’n vlucht is er niets lekkerders toch? 

In Kaapstad kan je prima lopend over straat en omdat we heel dicht bij alle werklocaties zaten, was het ideaal om zo even wat van de stad te zien. 1 Van de locaties was de Castle of Good Hope, een vesting gebouwd door de Nederlanders. Deze vesting met gele muren en twee binnenplaatsen heeft een museum met stijlkamers in zich. En vanaf de binnenplaats schitterend uitzicht op de Tafelberg.


We sloten de dag af met een wijntje op Greenmarketsquare en avondeten in een Dim Sum restaurant. Dat laatste was wat vreemd natuurlijk maar het was een leuk tentje op loopafstand van het hotel. En stiekem was dat wel makkelijk. En lekker!

De volgende dag zouden we alweer doorvliegen naar Johannesburg maar hadden we de ochtend vrij. Mijn collega stelde voor de rode Hop on hop off-bus te pakken en dat was een goed idee. We kozen een rondje om de Tafelberg en dronken koffie aan zee. Zo heb ik dus toch nog even met m’n voeten in het witte Zuid-Afrikaanse zand gestaan. 

De vlucht naar Johannesburg zou maar twee uur duren. Echter, de zwaarste onweersstorm sinds decennia trok op het moment waarop we hadden moeten landen over de stad. Gelukkig zaten we in een groot vliegtuig met genoeg brandstof om nog anderhalf uur boven de stad te cirkelen en waren we uiteindelijk het eerste vliegtuig dat mocht landen. Op het vliegveld stond alles blank maar dat was nog niets bleek al snel. De weg van Johannesburg naar het vliegveld was overstroomd en er waren auto’s weggespoeld en zelfs mensen overleden. Ook bleek dat het niet makkelijk is om op het vliegveld een transfer te regelen en dat de meest veilige manier van verplaatsen aldaar een Uber-taxi is. Wie had gedacht dat ik die app nog eens zou installeren.
Gelukkig was de storm inmiddels iets geluwd en de weg naar Pretoria vrij. Ruim twee uur later dan gepland waren we in ons hotel, waar we een hapje aten en bijtijds naar bed gingen. De volgende ochtend scheen de zon weer alsof er niets aan de hand was.

Mijn ervaring in Johannesburg en Pretoria is een bijzondere. Door iedereen waar we kwamen werd ons duidelijk gemaakt dat vrij over straat bewegen onverstandig was, vooral in de centra. Als we honderd meter hadden gelopen werd er een soort van paniekerig gereageerd. Hierdoor krijg je op een gegeven moment een extreem beklemmend gevoel. Als je niet vrij over straat kan, kan je echt helemaal niets. Onze gastvrouw op vrijdag bood ons aan ons naar het  Voortrekker Monument te rijden, omdat ze ons echt niet alleen kon laten gaan. Het resultaat was een rondleiding door de kenner dus dat was dan meteen ook wel weer heel leuk. Alhoewel leuk wellicht niet de juiste omschrijving voor het monument is. Het vertelt namelijk de geschiedenis van maar een deel van de bevolking. En dat hoeft natuurlijk niet erg te zijn ware het niet dat de verschillen in het land nog zo groot zijn, dat ik er toch gemengde gevoelens aan over heb gehouden. Desalniettemin is het een indrukwekkend verhaal en gebouw en weet ik nu toch weer wat meer over (een zeker deel van) de geschiedenis daar.

Aangezien mijn collega er net zo veel van houdt om het praktische met het aangename te combineren, hadden we voor lunch gereserveerd bij een restaurant dat op #3 staat bij TripAdvisor Pretoria:Kream . Het was wel erg fijn ons even onder te dompelen in de fijne sfeer van dit restaurant. Dat hadden we even nodig. En het goede glas wijn erbij ook. 

En eindelijk at ik Afrikaans. Niet typisch Afrikaans natuurlijk, maar iets wat er aardig in de buurt kwam…Zeg nou zelf: krokodillen carpaccio en piri piri levertjes….dat krijg je bij ons niet. 

Het was een mooie afsluiting van een bijzondere reis.

Advertenties

One thought on “1 Week in Zuid-Afrika

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s