Familie uit Rusland

Gisteren heb ik met collega’s De heilige familie van Rembrandt in de Nieuwe Kerk in Amsterdam gezien. Dit schilderij hangt daar een maand en komt uit de Hermitage in St. Petersburg. Ik had het geluk dat ik voor werk iets moest afgeven bij de nieuwe Kerk, waardoor we via de achterdeur de Nieuwe Kerk in gelaten werden. Het is vrij bijzonder dat dit schilderij in Amsterdam te zien is, omdat de Hermitage niet zo vaak dit soort topstukken uitleent. Ze lenen natuurlijk wel werken uit, zoals aan de Hermitage in Amsterdam. Maar het betreft toch vaak schilderijen die niets altijd op zaal te zien zijn of in een bepaald tentoonstellingsverband.

Voor dit schilderij is gekozen met een speciale reden. De directeur van de Hermitage Amsterdam en van de Nieuwe Kerk, Ernst Veen, neemt afscheid. Om hem te bedanken voor de tijd die hij in er ingestoken heeft om een relatie op te bouwen met Rusland, is er een nieuwe traditie bedacht. Vanaf nu zal er elk jaar een directeur van een museum gevraagd worden om een religieus meesterwerk uit de collectie te kiezen en deze te tonen in de Nieuwe Kerk in Amsterdam. Zo’n schilderij zal er dan een maand hangen.

De eerste was directeur van de Hermitage en hij heeft dit schilderij van Rembrandt gekozen, De heilige familie.

Ik wist niet zo goed wat ik er van moest verwachten, al heb ik al redelijk veel schilderijen van Rembrandt gezien, waarschijnlijk zelfs een van de andere heilige families die hij geschilderd heeft Maar wat is er zo bijzonder aan dit schilderij? Dat is moeilijk te zeggen, omdat ik natuurlijk geen expert ben. Maar het is wel heel mooi werk!

Op het schilderij zie je drie mensen. In het midden zie je een vrouw naast een wiegje links op de voorgrond en achterin de afbeelding zie je een man met timmermans gereedschap. Hoe is te herkennen dat dit de heilige familie betreft niet gewoon met een gezin? Aan de engelen in de linkerbovenhoek, de putti. Deze verwijzen naar een meer heilige betekenis van de afbeelding. Wat het voor mij mooi maakt, is niet zo zeer om het afgebeelde als wel om de manier waarop het afgebeeld is. De detaillering is enorm. Als je ziet hoe de bladzijden van het boek geschilderd zijn alsof het echt papier is, het dekentje van het kind is gevoerd is met bont en rechts in de onderhoek brandt ook een vuurtje met een hele warme gloed. Het is het juiste licht, de intieme sfeer en de details die het ‘m doen. Het schilderij is ook groter dan ik had verwacht, maar dat heeft niets te maken met hoe mooi het is.

Ook al zie je maar 1 schilderij in de Nieuwe Kerk, ik denk dat wel de moeite waard is om er voor in de rij te staan, of zoals mijn collega’s en ik er via de achterdeur naar binnen te komen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s